 |
| Wereld in overgang 1985 |
In deze serie blogs onder de noemer 'Illusies" vertel ik hoe ik tegen de wereld en het leven van nu en vroeger aankijk.
Alles is Maya, zeggen oude wijzen door de eeuwen heen.
Het doet er niet toe waar ze vandaan kwamen, elke cultuur heeft zo haar eigen goeroes, wijzen, sjamanen, derwisjen of hoe je ze ook wilt noemen.
En maya is een naam of begrip dat illusie betekent.
Alles is maya.
Wordt door deze wijze mannen en vrouwen gesteld.
Dat is mooi, maar als je er middenin zit voelt het soms toch akelig echt.
Ben je ziek, zwak, misselijk of alles bij elkaar en nog straatarm daarbij, dan kun je wel zeggen alles is maya, oftewel een illusie, maar het voelt ook nu nog steeds akelig reëel.
Wat je daar aan kunt doen hangt van ieder mens persoonlijk af.
De een neemt de dingen zoals ze komen, de ander neemt het allemaal heel erg serieus op.
De een heeft het dus gemakkelijker dan de ander en het hangt van je bewustzijn af hoe je er verder mee om wilt gaan.
Zeker in deze barre tijden van verandering, aanhoudende recessie en crisis op crisis kan het heel handig zijn om te weten dat we allemaal op doorreis zijn.
De planeet Aarde is slechts een tussenstation.
Moeder Aarde is onze gastvrouw die ons onderdak verleent en voedsel geeft.
Daarnaast heeft ze al heel lang in de derde dimensie vertoefd zodat wij van die 3-D omstandigheden gebruik kunnen maken om ervaring op te doen.
Veel ervaring.
Heel veel ervaring.
Voor de een zal het wat lastiger zijn om dit te accepteren dan de ander, maar het is gewoon waar.
Dat is geen illusie.
Dat niet nee.
Onze leefwereld hier op aarde is een grote leerschool.
En laten we wel wezen, de een gaat veel liever naar school dan de ander.
Diegenen die mijn andere blogs gelezen hebben weten inmiddels wel dat ik veel liever niet naar school was gegaan.
Niet naar de school zoals die mij voorgeschoteld werd.
Leren lezen, schrijven, rekenen en vreemde talen, alsook algemene ontwikkeling zoals aardrijkskunde en geschiedenis is altijd goed en dat moet ook blijven.
Maar dat vreselijke gedril om iedereen maar in de pas te laten lopen heeft mij altijd tegen de borst gestoten en zal dat ook blijven doen zolang ons schoolsysteem gebruikt wordt om slaven van de productiemaatschappij op te leiden.
Daar mag natuurlijk iedereen over denken hoe hij/zij dat wil.
Als de aarde slechts een tussenstation is, waar gaan we dan naar toe?
We gaan door naar de volgende dimensie en daarna weer door naar een dimensie daarna.
Net zolang tot we weer helemaal thuis zijn gekomen.
Ons thuis is Het Licht.
Daar zijn we heel lang geleden, naar aardse 3-D maatstaven van tijd, uit vertrokken om in lagere dimensies vanuit de verdichting weer terug te komen naar Het Licht.
 | ||
| Schema van en naar Het Licht 2013
Als we toch weer terug gaan naar waar we vandaan gekomen zijn, waarom zijn we dan in eerste instantie daar weg gegaan?
Om te leren.
Om ervaring op te doen.
Onze Ziel is te groot en te complex om als geheel naar lagere dimensies te gaan en kan dat alleen in gefragmenteerde vorm doen.
De mens is zo'n gefragmenteerde vorm van de Ziel.
We zijn dus allemaal kleine Zielen.
Alles en iedereen wat niet hier hoeft te zijn om te leren is wat mij betreft een Grote Ziel.
Wij stukjes kleine Ziel zijn hier om weer een Grote Ziel te worden.
Dit lijkt veel dramatischer dan het is, want we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Het schuitje dat 3-D heet en op aarde geleefd, beleefd en doorleefd kan en mag worden.
Toen eens iemand in Amerika rond de vorige eeuwwisseling, dus zo rond 1900, aan een wereldmeester vroeg hoeveel meesters er in Amerika waren antwoordde deze meester. "Zo ongeveer 300 miljoen mensen."
Hij noemde in ieder geval het geschatte aantal inwoners van Amerika rond die tijd.
De vragensteller keek verbaasd.
Dit antwoord had hij niet verwacht.
We zijn allemaal meesters, want we creëren allemaal onze eigen omstandigheden.
Daar zijn we inderdaad meesters in.
Een opgestegen meester is iemand die de reis van en terug naar Het Licht met succes afgelegd heeft.
Die is hier dus klaar.
Wat een opluchting moet dat zijn als je dat punt bereikt hebt.
Ik ga geen namen noemen, maar uit je eigen geheugen kun je er in ieder geval een noemen.
Maar er zijn er een heleboel.
In een van mijn blogs De Steen der wijzen gebruik ik een andere tekening om onze reis van en naar Het Licht te verduidelijken.
Nummer 1 en 6 zijn dus vertrek en eindpunt tegelijk om aan te geven dat na iedere doorleefde en begrepen ervaring je automatisch in de volgende reeks ervaringen terecht komt.
Zoals nu met onze planeet aarde gebeurt.
Om even bij deze tekening te blijven.
Als Moeder Aarde destijds bij punt 1 begonnen is, is ze nu dus weer thuis gekomen om weer naar de volgende sfeer over te gaan om weer verder te ervaren.
Het is dus nog steeds mogelijk om op onze mooie moeder planeet te blijven zijn.
Maar dan moeten we dus wel mee met haar groei en ontwikkeling.
Dat betekent heel eenvoudig dat het dus niet meer mogelijk is om op de oude manier verder te gaan met ons leven hier.
Voor diegenen die er nog niet mee klaar zijn, zijn er nog een paar planeten waar dat wel kan.
Dus maak je geen zorgen.
De meesten van ons kunnen gewoon mee naar het nieuwe systeem.
Dat oude systeem wordt immers niet meer ondersteund.
Dat kun je goed zien aan alle veranderingen overal op de wereld.
Waar je ook kijkt, er zijn overal mensen die bezig zijn een andere wereld te creëren.
Ik zeg expres nog niet 'een betere' wereld.
Want het zal beslist nog wel even duren en het zal ook nog meer pijn gaan doen.
Dat is dan weer te zien en te merken aan onze wereldleiders die krampachtig vasthouden aan de oude manieren van denken, handelen en leven.
Met alle desastreuze gevolgen van dien.
Daar schrijf en teken ik over in De Speakers corner
Vooral onze algemeen medewerker en hoofdcommentator Hendrik laat niet na alles en iedereen aan te pakken die het volgens hem, niet goed doet.
Of de kluit gewoon belazert.
Al dan niet bewust.
Ik ga weer even terug naar het pentagram.
De vijfpuntige ster.
Vijf is het getal van beweging.
Als je die vijf punten een voor een doorloopt, dan eindig je dus na de vijfde stap bij punt zes.
Zes is het getal van Liefde en harmonie.
Precies waar we naar toe gaan als we de ontwikkeling van moeder aarde volgen.
Het is allemaal niet zo moeilijk.
Gewoon aanvaarden en mee gaan werken.
Ons aantal is groeiende.
In deze serie illusies ga ik eens kijken in wat voor onzinnigheid we ons als waarheid hebben laten inpakken.
Zoals de illusionisten onder ons weten is niets wat het lijkt, maar toch ziet het er zo uit.
Eigenlijk moet je niet weten hoe dat gaat; het doorgezaagde weesmeisje.
Als je het weet is de lol er af.
En dat is precies wat ik hoop te bereiken met deze blogs.
Dat je iets herkent en zegt: "Verdomd, het zal toch niet waar zijn?"
Dat mag je allemaal voor je zelf bepalen.
Ik kan je alleen vertellen dat ook in onze 3-D wereld niets is wat het lijkt en toch ziet het er zo uit.
Mensen, we laten ons al eeuwen en eeuwen aaneen belazeren door onze wereldleiders.
Denk je nou echt dat het niet anders kan?
Natuurlijk wel.
Vanaf nu gaat het allemaal anders.
Het is al decennia bezig.
We moeten er alleen voor zorgen dat het ook allemaal eerlijk zal gaan.
In Egypte hebben we een revolutie gehad.
Daarna kwam er een zogenaamd democratisch gekozen regering.
Maar die zogenaamde democratisch gekozen regering deed exact wat de daarvoor afgezette regeringen ook deden.
Eigen vriendjes mooie baantjes geven.
Corruptie ten top.
Maar wat zien we?
De Egyptenaren pikten het niet en hebben ook deze regering afgezet.
En dat zal doorgaan zolang er een goede regering of leider komt te zitten.
Een die het wel allemaal in het belang van IEDEREEN doet.
En niet alleen maar voor vriendjes en vriendinnetjes.
Liefde en Harmonie zullen zeker zegevieren.
Waarom?
Omdat dat het nieuwe systeem is.
Tot de volgende door te prikken illusie,
groet,
Dirk
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten